O tym, jak nawet w śnieżycę szedł srać do wychodka
Ręczne pralki. Mordo, u mnie babcia miała taką pralkę, że były takie dwa wałeczki. To chyba do wyciskania było, bo to wirówka była. Jakieś dziwne coś było na tym. Takie rolki dwie i taka korbka. Wkładałeś pranie przez to i ściskałeś, i to wyrzymało. Nie wiem, jak to się nazywa fachowo. Moja babcia zawsze mówiła wyrzmać, wyrzmnąć, czyli wycisnąć z wodą z ubrania.
To jeszcze takie rzeczy pamiętam. Bojler był u mojej babci, pamiętam. Ja jeszcze pamiętam na wsi, mordeczki, na wsi ja, kurwa, w wychodku kupę robiłem, rozumiesz? Zima, człowieku, a ty wychodzić na dwór musiałeś się zesrać. Nikt nie narzekał, mordo. Chuj, zimno, w dupę byłoby zimno, ale, kurwa, chciałeś się wysrać, to szedłeś. Z drewna taka budka, co nad jeziorem stoi, kurwa, taka budka z drewna.
A tam u mnie na wsi byli mądrzy i sobie obili to trochę, no nie, tam w coś. Ja wiadomo, byłem zawsze jeszcze o krok zawsze przed kiblami i ja sobie zawsze jeszcze, mordo, jak do kibli chodziłem, to ja sobie jeszcze, mordusiu, zawsze papier toaletowy rozkładałem jakiś, żeby na brudnym nie usiąść w jakichś tam, nazwijmy, publicznych miejscach, no nie.
Ja mam życie od takich, kurwa, stron, od których wy nigdy go nie zobaczycie, podejrzewam, w życiu u siebie, więc... Nie wiem, ale pierdolcie, pierdolcie sobie. Ale ty się śmiejesz, ale mordo, jak ci się chciało srać, a śnieżyca, to co byś zrobił? Nie miałeś wyjścia, nie miałeś wyjścia. Mogłeś ewentualnie poprosić wujka, żeby ci tam, nie wiem, ciągnikiem przejechał i to przepchnął. Ale nie miałeś innej opcji, mordo, jak ci się srać chciało. To śmiesznie, bo śmiesznie brzmi, ale tak się żyło kiedyś. Tak się, widzowie, żyło. Może być dla was to dziwne, ale tak ludzie żyli.